|
|
bulunduðu ortamdan kurtulmak için
evlenmiþti.sonradan anladý öfkeyle kalkanýn zararla
oturduðunu.evlenirken melek olanýn evin içinde hep gözünün trende
olduðunu.
kah bir deniz kenarýnda yakamoz seyrettiler kah duygularýný çarpýþtýrýp
uzaktan uzaða gözgöze geldiler.leyla ile mecnunun ayrýlýklarýndan
konuþtular.çelebisi oldular aþkýn, cisimsiz.sevmek buymuþ dedi
dilara,kavuþamamakmýþ dedi.acýsýyla kahrolmakmýþ sevgilinin..yokluklarda
mutluluk yaratabilmekmiþ yaþmak, diye düþündü.görüp de
dokunamadýðý,kendisi kadar tanýyamadýðý bir insaný sevmiþti.ama bu nasýl
olmuþtu o da farkýnda deðildi.
aldatmanýn en kötüsü tensel deðil,duygusaldýr aslýnda.dilara hiç bir
zaman aklýndan birincisini geçirmedi ama ikincisini çoktan yapmýþtý
bile.ne yapsýndý?bir merhaba,bu gün neler yaptýn demek yoktu
eþinde.iþten gelir yemek hazýrmý diye sorardý ilk.onun çayý gelsindi
sonra.meyvelerini yesindi televizyon seyrederken.
kumandanýn tek sahibi oydu.dilarayý býrakýn çocuklarýnýn bile baþýný
okþamazdý sevgiyle.hadi dýþarý çýkalým yemeði dýþarda yiyelim hep
beraber,sinemaya gidelim,hafta sonu þunu yapalým demezdi.dilara þevkati
bulduðu yuvaya konmak istedi o kadar,gerisi yalandý.ama çocuklarýný
düþünüyordu.onlara hiç belli etmiyordu babalarýna duyduðu
nefreti,içindeki saklý sevgiliyi.tek belli ettiði þey nete giremediðinde
içinden onlara taþmasýný engelleyemediði stresiydi.
ayný yastýkda iki duygu yanyana geliyordu her akþam.birisi deniz
kenarýnda birisi ýrmak kenarýnda seyerediyordu yýldýzlarýn kaymasýný.göz
göze gelmeden sahte bir özlemle oturuluyordu müsafirlerin karþýsýnda.her
sabah yeni yeni konuþmalarla doðuyordu güneþ.oysa insanýz
bizler.kendimize saygý duyulmadýðýnda neden saygýsýzlýkla cevap
veririzki muhatabýmýza?neden cesaretimizi elimize alýp kendimize saygý
duyulmasýný isteyemeyiz ki?neden sevmediðimiz bir insanýn onurunu
zedeleyerek onu sýrtýndan býçaklarýz ki?neden her yolun ayrýmý varken
iki yolu ayný evin kapýsýnda birleþtirmede inat ederizki?neden bize
ulaþmak isteyenlere yollarýmýzý kapatýrýz ki?neden ikilemlerimizi bir
yana býrakýp sevdiklerimizle yanyana yaþamak için
çabalayamayýz?içimizde,bilinçaltýmýzda sakladýðýmýz hisleri neden nette
dile getiririz?bulduðunu kaybetmekten korkmak mý yoksa bulunduðu yerden
memnun olup lafýn geliþi sevmek mi? |